Wybór pojedyńczego joggera.

Ponieważ nasza trzylatka we wrześniu rozpoczyna przedszkolną przygodę  po raz drugi stanęliśmy przed wyborem wózka do biegania. Pierwszy raz wybieraliśmy model dla dwójki dzieci. O czym można przeczytać  w tym poście .  Pod nieobecność córki na pewno nie raz wybierzemy się na trening, a wiadomo z pojedynczym wózkiem będzie lżej.  

Na rynku jest bardzo wiele wózków, choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że każdemu czegoś brakuje.

Co musi mieć wózek idealny dla nas? Podkreślam; dla nas.

- amortyzatory na wszystkich kołach

- duże siedzisko i udźwig oczywiście

- regulowaną rączkę

- przednie koło skrętne z możliwością zablokowania 

- koła pompowane

- przystępną cenę

Po przeczytaniu kolejnych specyfikacji skupiliśmy się na modelach firmy baby jogger. Zwłaszcza dwa modele wydawały się nam odpowiednie baby jogger summit i baby jogger elite. W obydwóch przednie koła są skrętne, przeznaczone dla dzieci do 34kg, zbliżona cena. Elite jednak został zdyskwalifikowany za brak amortyzacji, bardzo duże niedopatrzenie ze strony producenta, lub po prostu oszczędność.

Summit co prawda nie ma regulowanej rączki ale spełnia wszystkie inne warunki. Różnica wzrostu między mną a mężem to 14cm ponoć wysokość wózka jest dość uniwersalna.

Oglądane na żywo robią bardzo dobre wrażenie. Staranne wykończenie, trwały materiał. Zdecydowaliśmy się na baby jogger summit.

Matka też człowiek, czasami musi pobyć sama

To był aktywny dzień. Rano z dziećmi na basen. Koło południa mąż poszedł pobiegać. Później ja poszłam na rower. Aktywności bez dzieci, bo nam wakacyjnie doszła jedna sztuka i nie mieliśmy jak się zabrać całą gromadą. Mimo ogromnej przyjemności spędzania czasu we czworo, czasem zdarzają nam się samotne wypady, żeby zwyczajnie przewietrzyć głowę.
Co macie w głowach jak biegniecie?
Jak biegnę wsłuchuję się w rytm oddech – nogi. Nie wiem czemu, ale muszę się skupiać na bieganiu bo gdy myśli uciekają zaczynam zwalniać a ciągle muszę pracować nad poprawieniem kiepskiego czasu.
Za to gdy jadę rowerem to już inna bajka. Tak na marginesie wiecie jak lekko się jedzie bez przyczepki? A może właśnie przez to, że ją często ciągnę to teraz mi znacząco lżej, bo nogi silniejsze?
Dziś nakręciłam 27km, 1,5h tylko dla siebie
Doszłam do ciekawego odkrycia. Ba, nawet napiszę, że psychologicznego
Rok temu gdy nasze młodsze dziecko miało raptem 4miesiące zaczęłam robić sobie dłuższe spacery z naszym wózkiem.
Z początkiem roku przeznaczenie przyczepki znacznie się zmieniło. Częściej biegaliśmy i jeździliśmy rowerami. Ja dopiero zaczynałam moją przygodę z bieganiem. Postanowienie noworoczne przerodziło się w częstsze treningi. Na ten moment dzień bez roweru albo biegania jest dla mnie jakby stracony. Zaczęło mnie zastanawiać co się właściwie stało, że aż tak polubiłam aktywność fizyczną. Przecież byłam typem kanapowca, który nienawidzi się pocić. Postanowienie postanowieniem, ale one często na chęciach się przecież kończą. Co było inaczej tym razem? Świadomość, że przecież mam dzieci. Jestem mamą i chcę żyć jak najdłużej. Już nie tylko dla siebie czy męża. Te dwa małe szkraby zasługują na zdrową, uśmiechniętą, zadowoloną z siebie mamę, która przy nich będzie jak najdłużej.
Takiego oto odkrycia dokonałam na piętnastym kilometrze trasy. Niby rzecz oczywista, ale mam wrażenie, że czasem zapominamy o sobie w dzisiejszej pogoni za pieniądzem.
Do teraz uśmiecham się sama do siebie. Bo warto żyć, zdrowo i długo!

Tak więc Mamo, Tato zadbajcie o siebie, bo macie dla kogo żyć i komu dawać przykład. Nie posłucha Cię syn/córka jeśli mu powiesz odejdź od komputera/ telewizora, jeśli sam tego w porę nie zrobisz. Razem możecie zacząć od spacerów. Jeśli spodziewacie się dziecka kupcie od razu wózek z którym będziecie mogli szybko maszerować a później biegać. Teraz dostępne są modele z gondolą. Spacery nie będą nudne a Wy zadbacie o kondycję.

Kilka słów od mamy do innych Mam.

Mijają kolejne tygodnie mojej regularnej aktywności fizycznej. Realizuję noworoczne postanowienie – schudnąć. Wiadomo będąc w domu z dziećmi początek był trudny. Wymówka „nie mam czasu” i „jestem zmęczona”często się pojawiała. Jednak zauważałam, że wystarczy dobrze zorganizować dzień, a na wszystko znajdzie się czas, na sport, gotowanie, zabawę z dziećmi a i wieczorem książkę daję radę poczytać. Fakt faktem w ciągu dnia mam może godzinę kiedy siedzę a nie ganiam za dziećmi, ale i tak dobrze jest.

Nie stosuję specjalnej diety bo nie mam czasu na gotowanie oddzielnych posiłków. W moim przypadku sprawdza się słynne MŻ (mniej żreć), często na obiad jem lekką sałatkę z kawałkiem kurczaka czy fety.

Aktywność fizyczna? Na wyjście do siłowni czy basen nie mam możliwości ze względu na dzieci więc wszystko co robię musi być możliwe do zrobienia z nimi. Jeśli tylko pogoda pozwala staram się przed południem zabrać dzieci na przejażdżkę rowerową. Ciągnę nasze 40kg za sobą i lekko nie jest, ale to fajny czas. Ja się ruszam oni podziwiają widoki albo ucinają sobie krótką drzemkę. Bez ich znudzenia mogę przejechać ciągiem nawet 15kg. Jeśli zaliczymy przystanek na placu zabaw to nawet dłużej. Przyczepką staram się jeździć po ścieżkach rowerowych. Raz, że takim szerokim pojazdem trzeba się poruszać po ścieżkach bo przepisy tego wymagają, dwa jest naprawdę wygodniej bez krawężników i z odpowiednią szerokością drogi. Kolejną rzeczą, którą robię z dziećmi i mężem to bieganie. Dzieciaki w wózku a my biegiem i wszyscy są zadowoleni. Nasze treningi są dwa, trzy razy w tygodniu. W styczniu zaczynałam 3kilometrami. Dziś robię 10km w lepszym czasie, choć i tak nie jest rewelacyjny. Na dzień dzisiejszy nie zależy mi na biciu rekordów, ważne, że to co robię przynosi efekty.

Stracone 15kg, osiągnięta waga sprzed trzech ciąży w niewielkich odstępach czasu, bardzo dużo centymetrów na minusie, ot weźmy udo -10cm, lepsza kondycja i ogólne zdrowie, dobre samopoczucie, zadowolenie z siebie, można by długo wymieniać.

Gdy wieczorem dzieci idą spać robię trening obwodowy. To taka końcówka dnia ostatkiem sił ale z uśmiechem na twarzy. Czas tylko dla siebie. W planach mam ćwiczenia z obciążeniem dla wzmocnienia pleców i nóg.

Tak więc drogie Mamy. Wymazać ze słownika „nie chce mi sie” i dołączać do mnie. Powoli bez pośpiechu. a każda osiągnie wymarzoną sylwetkę.

A tak na marginesie jak Wasze noworoczne postanowienia?

Moja pierwsza wyprawa rowerowa z dziećmi.

Do tej pory głównym pociągowym w naszej rodzinie był tata. Kilka dni temu pogoda była tak piękna a moja chęć do pojeżdżenia rowerem taka duża, że zaprzęgłam się sama do wózka dzieci.

Początek był trudny. Godzina wyjścia przypadła na czas „dzieci są zmęczone a więc marudne”. Zaopatrzyłam się w picie i chrupki do przegryzienia, młodszego zasmoczkowałam i wyjechałam z domu. Robiłam dwa podejścia żeby trafić przyczepką w furtkę, ale w końcu wyprowadziłam rower na ulicę. Wybrałam najkrótszą drogę nad poznańską Maltę. Błąd! Przyczepkę powinno się wozić po ścieżce rowerowej, takie mamy przepisy w Polsce i w sumie nie dziwię się im. Przyczepka ma swoją szerokość i dla naszej własnej wygody należy ten przepis respektować.

Gdy już dzieci przestały marudzić i układały się do snu uspokoiłam się i ja i znacznie lepiej się nam wszystkim jechało.

Najtrudniej było ruszyć a później w zasadzie się już ciężaru nie czuje. Waga naszego załadowanego wózka to 35kg. Ciągnięcie przypomina trochę holowanie samochodu, ale jest znacznie łatwiejsze dzięki dyszlowi a więc mamy sztywny hol..

Objechałam jezioro dookoła. Asfaltowa nawierzchnia, brak krawężników wszystko to co sprzyja naszemu bieganiu w tym miejscu i tym razem ułatwiało jazdę. Lekkie wzniesienia jak to górki, muszę poprawić kondycję, ale w końcu i temu nasze przejażdżki mają służyć. Było miło. Czekam na jeszcze lepszą pogodę i dłuższe wyprawy z kocem i zabawą w jakimś miłym miejscu docelowym.

Jak wyglądały Wasze pierwsze wyprawy? Podzielcie się swoimi przygodami.

Malta w Poznaniu – nasze trasy biegowe

Trasy biegowe wybieramy głównie myśląc o naszym wózku, w którym wozimy dzieci. Nie traktujemy tego w kategoriach ograniczenia, a raczej wygody. Najczęściej wybiegamy z domu, rzadko kiedy dojeżdżamy do miejsca docelowego biegu.

Najbliżej mamy do idealnej trasy biegowej jakim jest poznańska Malta. W 10minut jesteśmy nad jeziorem gdzie asfaltowa nawierzchnia nie utrudnia poruszania się i gwarantuje prawie 6km równej ścieżki. Nie ma wielu podbiegów, które zdecydowanie omijamy a wśród biegaczy trasa jest uważana za szybką. W weekendy jedynym utrudnieniem są przechodnie, jednak zawsze można poćwiczyć slalom. Biega się naprawdę przyjemnie. Dzieci mogą oglądać ptactwo na wodzie i innych trenujących, w tym kajakarzy. Można zrobić przystanek na plac zabaw i wszyscy z treningu będą zadowoleni.

Poznaniacy na pewno znają te ścieżki a przyjezdnych bardzo zachęcamy do biegowej wyprawy.

Enea Tritour 8 marca

8 marca 2015roku rodzinnie wzięliśmy udział w ENEA Tri Tour Challenge Poznań Women Run!

Był to bieg charytatywny dla dwóch walczących z nowotworem Natalek organizowany na Poznańskiej Cytadeli.

Do wyboru były dwa dystanse 6km i 12km, ja startowałam na krótszym, mąż z wózkiem na dłuższym. Okazało się, że organizator nie mijał się z prawdą i trasa faktycznie miała „liczne podbiegi i zbiegi”. Kilka podbiegów było katorżniczych, momentami musiałam iść i nie byłam w tym spacerze osamotniona. Mąż z racji lepszej kondycji lepiej sobie poradził z trasą, choć przyznał, że z wózkiem lekko na podbiegach mu nie było.

Nasz pierwszy start oceniam dobrze. Żadnych problemów organizacyjnych. Bardzo sympatyczna atmosfera. Miło i aktywnie spędzone niedzielne przedpołudnie. Nasza córka zadowolona ze swojego pierwszego medalu, bo oczywiście oddałam jej swój. W wózku miała picie i suchy prowiant bo zdążyła zgłodnieć podczas biegu Miejsca miała dla siebie sporo bo młodszego brata zostawiliśmy w domu z babcią. Dlaczego? Wydawało nam się, że podczas startu może być głośno, że przestraszy się tłumu, że nie wytrzyma. Teraz już wiem, że spokojnie mogliśmy go zabrać, ale jeszcze wczoraj nie wiedziałam jak wygląda organizacja takiej imprezy.

Wybór sprzętu

Na rynku jest wiele firm produkujących joggery. Nasz wybór był nieco zawężony ponieważ potrzebowaliśmy model dla dwójki dzieci. Co ciekawe kupując naszą „przyczepkę” wcale nie myśleliśmy o bieganiu a o jeździe rowerem i dłuższych spacerach z obojgiem dzieci. Najważniejszym dla nas była wygoda dzieci, amortyzacja i obrotowe koło przednie, wagę sprzętu oczywiście też braliśmy pod uwagę, ale przy dwojgu pasażerach i tak trzeba się liczyć ze sporym ciężarem do pchania czy ciągnięcia. Cena też była dość istotna i wybór padł na model Qeridoo Speedkid2 ze specjalną wkładką dla niemowląt. W momencie zakupu córka miała 2lata a syn 3mc.

Dziś widzę tylko jeden minus tego modelu. Słaba wentylacja. Latem nawet przy całej otwartej zasłonie dzieci się bardzo pocą. Rozumiem, że szczelność tego sprzętu jest ważna, ale chociażby jedno okienko powinno mieć możliwość otwarcia. Przed drugim latem jakie nas czeka chyba sama poprawię producenta i zrobię jakiś otwór nad głowami dzieci.

Przez pierwsze miesiące użytkowania przyczepka służyła nam głównie jako wózek dla dwójki dzieci. Przejażdżka rowerowa była tylko jedna (z dzieckiem poniżej 9mc producent nie zaleca jazdy) . Za to spacerów było bardzo dużo.

Przeznaczenie przyczepki zaczęło się zmieniać jesienią gdy mama rozpoczęła swoją przygodę z bieganiem i dołączyła do biegającego taty. Sprzęt jako wózek biegowy sprawdza się idealnie. Nie będziemy nim bić rekordów szybkości bo opór powietrza jest dość duży a i wózek z zawartością to na dzień dzisiejszy 42kg wagi. Ale biegamy, spędzamy wspólnie czas na świeżym powietrzu i bardzo sobie to cenimy. Jako dodatkowe wyposażenie wózka można dokupić koło, nie skrętne z hamulcem ręcznym. Nam jeszcze nie jest potrzebne, nie rozwijamy zawrotnych prędkości, ale mamy dodatkową opcję na przyszłość.