bob revolution se

Summit, summit, ale tak jak kilka dni temu pisałam ze względów na ograniczony fundusz operacyjny zakupiliśmy boba revolution se. Przeczytałam, że ten model jest wózkiem spacerowym a nie typowo biegowym- nie ma stosownego certyfikatu. W naszym odczuciu mogę śmiało powiedzieć, że do biegania się nadaje ;)

Wczoraj zaliczyłam z nim pierwszy spacer. Mogłabym iść w nieskończoność. Wreszcie wózek nie ogranicza długości mojego kroku, jak było to przy zwykłej spacerówce. Prowadzi się lekko, jest zwrotny, podjeżdżanie pod krawężniki nie stanowi żadnego wysiłku, mimo jednego koła z przodu można to zrobić jedną ręką. Myślałam, że wózki trójkołowe są niestabilne- bardzo się myliłam. 

Koła duże, wszystkie pompowane i z możliwością odczepienia na czas transportu.

Amortyzacja w tym bobie nie jest umieszczona przy kołach ale na ramie przy siedzisku. Możemy dostosować miękkość zawieszenia do wagi i upodobań naszego dziecka. Moje wybujane po raz pierwszy od roku zasypiało na spacerze. 

Siedzisko jest obszerne, ale najwyższa pozycja oparcia to kąt 70stopni.

Dopuszczalna waga dziecka to aż 30kg! Nasza córka ze wzrostem 107cm też czuje się wygodnie w tym modelu.

Pięciopunktowe pasy bezpieczeństwa są tak zamontowane, że nie można ich niestety przełożyć w dziury do standardowego śpiworka na zimę. Przy bardziej ruchliwym dziecku można mieć problem. Moje grzecznie siedzi zapięte w śpiworku i zastawione tacką, która pełni rolę pałąka. W sumie ta grzeczność mnie zastanawia bo gdy sadzałam go w poprzednim wózku dostawał histerii.

Budka dobrze chroni od wiatru i pewnie od słońca.

Kosz na zakupy może nie jest zbyt obszerny, ale małe, codzienne zakupy się zmieszczą bez problemu.

Dziś poszliśmy z mężem pobiegać. Pierwsze spostrzeżenie mojego męża "ale leciutko się prowadzi, tamten (podwójna przyczepka qeridoo) to była taka kolumbryna" ;)

Biegliśmy po asfalcie z przednim kołem niezablokowanym. Wózek mimo to dobrze trzyma tor jazdy i prowadzi się bardzo lekko. 

Rączka mimo, że nie ma regulacji była i dla mnie(170cm wzrostu) i dla męża(186cm) na dobrej wysokości.

Śmiało mogę polecić ten model dla wszystkich, którzy chcą biegać lub chodzić na długie i szybkie spacery ze swoimi dziećmi. 

Gdy nie ma dzieci

Dziś bieganie bez dzieci z garstką grupy MAMY-BIEGAMY.
12km w spokojnym tempie w ramach przygotować do kwietniowego półmaratonu.
Dla mnie i męża tym bardziej było to wielkie wydarzenie bo wyszliśmy z domu bez dzieci pierwszy raz od kilku lat. Też smakuje takie bieganie, byłam tak zmęczona że nawet nie pomyślałam o tym jak babcia radzi sobie z naszymi ogonami. W głowie ciągle myśl, że bardzo przyda nam się wózek biegowy, oj bardzo.
Z mężem nie biegałam już kilka miesięcy i miło było sobie przypomnieć tamten wspólnie spędzony czas. Zdecydowanie potrzebujemy takiego treningu.

A co do grupy MAMY-BIEGAMY poszukajcie nas w necie, grupa rozrasta się w różnych miastach, organizowane są marszobiegi dla początkujących. W każdej chwili możesz dołączyć i zacząć biegać- to świetna sprawa. A w towarzystwie, czas i kilometry mijają bardzo przyjemnie- w grupie siła.

Plany planami...a joggera nie ma.

Chyba każda mama, która posyła dziecko do przedszkola liczy się z tym , że jej pociecha na początku trochę pochoruje. W naszym przypadku "trochę" zdarzało się zdecydowanie zbyt często. Miesiące wrzesień i październik upłynęły nam pod znakiem katarów, kaszli a i jelitówka też nas nie ominęła. Niemniej moje dziecko zostało oficjalnie pasowana na przedszkolaka i mam nadzieję, że ta inicjacja choć na moment rozgoni choroby z naszego domu. Biegania było w tym czasie mało, z mężem jakoś się mijaliśmy, ciągłe wizyty u lekarza, nieprzespane noce itp. 

Kupno joggera odłożyliśmy na bliżej nieokreślony czas również ze względów finansowych. Hm przez moment chyba nawet głównie finansowych. Nasz wybór jednak się nie zmienia, nadal bardzo chcemy zostać posiadaczami wózka baby jogger summit. 

Brakuje mi tego wspólnie spędzonego czasu. Bardzo.

Wybór pojedyńczego joggera.

Ponieważ nasza trzylatka we wrześniu rozpoczyna przedszkolną przygodę  po raz drugi stanęliśmy przed wyborem wózka do biegania. Pierwszy raz wybieraliśmy model dla dwójki dzieci. O czym można przeczytać  w tym poście .  Pod nieobecność córki na pewno nie raz wybierzemy się na trening, a wiadomo z pojedynczym wózkiem będzie lżej.  

Na rynku jest bardzo wiele wózków, choć na pierwszy rzut oka wydaje się, że każdemu czegoś brakuje.

Co musi mieć wózek idealny dla nas? Podkreślam; dla nas.

- amortyzatory na wszystkich kołach

- duże siedzisko i udźwig oczywiście

- regulowaną rączkę

- przednie koło skrętne z możliwością zablokowania 

- koła pompowane

- przystępną cenę

Po przeczytaniu kolejnych specyfikacji skupiliśmy się na modelach firmy baby jogger. Zwłaszcza dwa modele wydawały się nam odpowiednie baby jogger summit i baby jogger elite. W obydwóch przednie koła są skrętne, przeznaczone dla dzieci do 34kg, zbliżona cena. Elite jednak został zdyskwalifikowany za brak amortyzacji, bardzo duże niedopatrzenie ze strony producenta, lub po prostu oszczędność.

Summit co prawda nie ma regulowanej rączki ale spełnia wszystkie inne warunki. Różnica wzrostu między mną a mężem to 14cm ponoć wysokość wózka jest dość uniwersalna.

Oglądane na żywo robią bardzo dobre wrażenie. Staranne wykończenie, trwały materiał. Zdecydowaliśmy się na baby jogger summit.

Matka też człowiek, czasami musi pobyć sama

To był aktywny dzień. Rano z dziećmi na basen. Koło południa mąż poszedł pobiegać. Później ja poszłam na rower. Aktywności bez dzieci, bo nam wakacyjnie doszła jedna sztuka i nie mieliśmy jak się zabrać całą gromadą. Mimo ogromnej przyjemności spędzania czasu we czworo, czasem zdarzają nam się samotne wypady, żeby zwyczajnie przewietrzyć głowę.
Co macie w głowach jak biegniecie?
Jak biegnę wsłuchuję się w rytm oddech – nogi. Nie wiem czemu, ale muszę się skupiać na bieganiu bo gdy myśli uciekają zaczynam zwalniać a ciągle muszę pracować nad poprawieniem kiepskiego czasu.
Za to gdy jadę rowerem to już inna bajka. Tak na marginesie wiecie jak lekko się jedzie bez przyczepki? A może właśnie przez to, że ją często ciągnę to teraz mi znacząco lżej, bo nogi silniejsze?
Dziś nakręciłam 27km, 1,5h tylko dla siebie
Doszłam do ciekawego odkrycia. Ba, nawet napiszę, że psychologicznego
Rok temu gdy nasze młodsze dziecko miało raptem 4miesiące zaczęłam robić sobie dłuższe spacery z naszym wózkiem.
Z początkiem roku przeznaczenie przyczepki znacznie się zmieniło. Częściej biegaliśmy i jeździliśmy rowerami. Ja dopiero zaczynałam moją przygodę z bieganiem. Postanowienie noworoczne przerodziło się w częstsze treningi. Na ten moment dzień bez roweru albo biegania jest dla mnie jakby stracony. Zaczęło mnie zastanawiać co się właściwie stało, że aż tak polubiłam aktywność fizyczną. Przecież byłam typem kanapowca, który nienawidzi się pocić. Postanowienie postanowieniem, ale one często na chęciach się przecież kończą. Co było inaczej tym razem? Świadomość, że przecież mam dzieci. Jestem mamą i chcę żyć jak najdłużej. Już nie tylko dla siebie czy męża. Te dwa małe szkraby zasługują na zdrową, uśmiechniętą, zadowoloną z siebie mamę, która przy nich będzie jak najdłużej.
Takiego oto odkrycia dokonałam na piętnastym kilometrze trasy. Niby rzecz oczywista, ale mam wrażenie, że czasem zapominamy o sobie w dzisiejszej pogoni za pieniądzem.
Do teraz uśmiecham się sama do siebie. Bo warto żyć, zdrowo i długo!

Tak więc Mamo, Tato zadbajcie o siebie, bo macie dla kogo żyć i komu dawać przykład. Nie posłucha Cię syn/córka jeśli mu powiesz odejdź od komputera/ telewizora, jeśli sam tego w porę nie zrobisz. Razem możecie zacząć od spacerów. Jeśli spodziewacie się dziecka kupcie od razu wózek z którym będziecie mogli szybko maszerować a później biegać. Teraz dostępne są modele z gondolą. Spacery nie będą nudne a Wy zadbacie o kondycję.

Kilka słów od mamy do innych Mam.

Mijają kolejne tygodnie mojej regularnej aktywności fizycznej. Realizuję noworoczne postanowienie – schudnąć. Wiadomo będąc w domu z dziećmi początek był trudny. Wymówka „nie mam czasu” i „jestem zmęczona”często się pojawiała. Jednak zauważałam, że wystarczy dobrze zorganizować dzień, a na wszystko znajdzie się czas, na sport, gotowanie, zabawę z dziećmi a i wieczorem książkę daję radę poczytać. Fakt faktem w ciągu dnia mam może godzinę kiedy siedzę a nie ganiam za dziećmi, ale i tak dobrze jest.

Nie stosuję specjalnej diety bo nie mam czasu na gotowanie oddzielnych posiłków. W moim przypadku sprawdza się słynne MŻ (mniej żreć), często na obiad jem lekką sałatkę z kawałkiem kurczaka czy fety.

Aktywność fizyczna? Na wyjście do siłowni czy basen nie mam możliwości ze względu na dzieci więc wszystko co robię musi być możliwe do zrobienia z nimi. Jeśli tylko pogoda pozwala staram się przed południem zabrać dzieci na przejażdżkę rowerową. Ciągnę nasze 40kg za sobą i lekko nie jest, ale to fajny czas. Ja się ruszam oni podziwiają widoki albo ucinają sobie krótką drzemkę. Bez ich znudzenia mogę przejechać ciągiem nawet 15kg. Jeśli zaliczymy przystanek na placu zabaw to nawet dłużej. Przyczepką staram się jeździć po ścieżkach rowerowych. Raz, że takim szerokim pojazdem trzeba się poruszać po ścieżkach bo przepisy tego wymagają, dwa jest naprawdę wygodniej bez krawężników i z odpowiednią szerokością drogi. Kolejną rzeczą, którą robię z dziećmi i mężem to bieganie. Dzieciaki w wózku a my biegiem i wszyscy są zadowoleni. Nasze treningi są dwa, trzy razy w tygodniu. W styczniu zaczynałam 3kilometrami. Dziś robię 10km w lepszym czasie, choć i tak nie jest rewelacyjny. Na dzień dzisiejszy nie zależy mi na biciu rekordów, ważne, że to co robię przynosi efekty.

Stracone 15kg, osiągnięta waga sprzed trzech ciąży w niewielkich odstępach czasu, bardzo dużo centymetrów na minusie, ot weźmy udo -10cm, lepsza kondycja i ogólne zdrowie, dobre samopoczucie, zadowolenie z siebie, można by długo wymieniać.

Gdy wieczorem dzieci idą spać robię trening obwodowy. To taka końcówka dnia ostatkiem sił ale z uśmiechem na twarzy. Czas tylko dla siebie. W planach mam ćwiczenia z obciążeniem dla wzmocnienia pleców i nóg.

Tak więc drogie Mamy. Wymazać ze słownika „nie chce mi sie” i dołączać do mnie. Powoli bez pośpiechu. a każda osiągnie wymarzoną sylwetkę.

A tak na marginesie jak Wasze noworoczne postanowienia?

Moja pierwsza wyprawa rowerowa z dziećmi.

Do tej pory głównym pociągowym w naszej rodzinie był tata. Kilka dni temu pogoda była tak piękna a moja chęć do pojeżdżenia rowerem taka duża, że zaprzęgłam się sama do wózka dzieci.

Początek był trudny. Godzina wyjścia przypadła na czas „dzieci są zmęczone a więc marudne”. Zaopatrzyłam się w picie i chrupki do przegryzienia, młodszego zasmoczkowałam i wyjechałam z domu. Robiłam dwa podejścia żeby trafić przyczepką w furtkę, ale w końcu wyprowadziłam rower na ulicę. Wybrałam najkrótszą drogę nad poznańską Maltę. Błąd! Przyczepkę powinno się wozić po ścieżce rowerowej, takie mamy przepisy w Polsce i w sumie nie dziwię się im. Przyczepka ma swoją szerokość i dla naszej własnej wygody należy ten przepis respektować.

Gdy już dzieci przestały marudzić i układały się do snu uspokoiłam się i ja i znacznie lepiej się nam wszystkim jechało.

Najtrudniej było ruszyć a później w zasadzie się już ciężaru nie czuje. Waga naszego załadowanego wózka to 35kg. Ciągnięcie przypomina trochę holowanie samochodu, ale jest znacznie łatwiejsze dzięki dyszlowi a więc mamy sztywny hol..

Objechałam jezioro dookoła. Asfaltowa nawierzchnia, brak krawężników wszystko to co sprzyja naszemu bieganiu w tym miejscu i tym razem ułatwiało jazdę. Lekkie wzniesienia jak to górki, muszę poprawić kondycję, ale w końcu i temu nasze przejażdżki mają służyć. Było miło. Czekam na jeszcze lepszą pogodę i dłuższe wyprawy z kocem i zabawą w jakimś miłym miejscu docelowym.

Jak wyglądały Wasze pierwsze wyprawy? Podzielcie się swoimi przygodami.